กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 187
จ้าวอวิ๋นจิ่นนั่่งอยู่ตรงที่นั่งด้านนอก หัวยังคงไม่หันไปมองหน้าต่าง นางก้มหน้าลงและรู้สึกเมารถเล็กน้อย จึงทำได้เพียงกอดอก เอนหัวพิงเบาะรถ แล้วดึงหมวกสีขาวลงมาปิดใบหน้าไว้จนมิด
หลังจากปิดไว้แล้ว กลิ่นเหม็นที่อบอวลอยู่รอบ ๆ ก็เจือจางลงไปไม่น้อย จ้าวอวิ๋นจิ่นรู้สึกว่าแบบนี้ก็ไม่เลวเหมือนกัน
หญิงวัยกลางคนที่อยู่ข้าง ๆ เหลือบมองนางแป๊บหนึ่ง ก่อนจะสั่นหัว โดยไม่รู้ว่านางกำลังหลบใครกันแน่
ข้างหูของจ้าวอวิ๋นจิ่นเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยเอะอะโวยวายรอบตัว เสียงหนวกหูทำให้นางรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย