ตอนที่ 180

ตอนที่ 180

จ้าวอวิ๋นจิ่นไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่กวาดสายตามองลูกแมวเพิ่มอีกสองครั้ง

ความโหดร้ายในโลกนี้มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง มนุษย์และสัตว์ก็ไม่ต่างกัน ต่อให้เธอช่วยลูกแมวตัวนี้ไว้ ช่องว่างตรงนี้ของเถ้าแก่เนี้ยก็ยังคงอยู่ ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด จู่ ๆ เธอจึงนึกถึงอาหมานขึ้นมา

“คุณหนู” เถ้าแก่เนี้ยเดินไปใกล้ ๆ ดอกไม้สีชมพูดอกเล็ก ชี้ไปที่ไม้กระถางเล็กแล้วพูด “กล้วยไม้สกุลออนซิเดียมขนาดแคระ เหมาะกับเด็กผู้หญิงมาก ใช้ปุ๋ยได้เหมือนกัน ชอบแสงแดด ไม่เลือกน้ำ เหมาะสำหรับการรับชมในอาคารมาก”

จ้าวอวิ๋นจิ่นเดินไปหน้าดอกไม้ หลุบสายตาลงพิจารณาดอกไม้เหล่านั้น

เธอไม่ได้เลี้ยงไว้ในอาคาร แต่เรื่องนั้นมันเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ

หากเธอรวบรวมเงินได้ไม่พอในครั้งเดียว อย่างไรเสียก็ต้องมาอีกหลายครั้งอยู่ดี