ตอนที่ 158

ตอนที่ 158

เจิ้งคุนสยงเงยหน้ามองเวลาบนฝาผนัง ตอนนี้เป็นเวลาสิบนาฬิกาสี่สิบนาทีแล้ว เขาอาบน้ำช้าเพราะวิ่งวุ่นอยู่ข้างนอกมาทั้งสัปดาห์ แล้วหลินซีอาบน้ำช้าขนาดนี้ไปเพื่ออะไรกัน

เจิ้งคุนสยงหัวเราะออกมาคำหนึ่ง “รีบทำรีบเสร็จจะได้รับจบ ๆ ไป จะหลบอะไร”

เขาพูดกับตัวเองขึ้นมาเช่นนี้

วันนี้เขาไม่ได้คิดจะทรมานหลินซีอะไรมากมาย แต่ไม่ได้แตะต้องผู้หญิงมาสัปดาห์หนึ่งแล้ว คงไม่ปล่อยให้เข้านอนโดยไม่ได้ปลดปล่อยสักรอบเลยหรอกนะ

ตอนที่จ้าวอวิ๋นจิ่นขึ้นมาบนชั้นสองเมื่อครู่นี้ คล้ายได้ยินเจิ้งคุนสยงหาวออกมา

ผู้ชายที่มีร่างกายราวกับเหล็กกล้าอย่างเขาหาวออกมา ต้องเหน็ดเหนื่อยมากอย่างแน่นอน

นั่งรอแล้วรอเล่าอยู่บนชักโครก หยดน้ำบนเส้นผมหยดลงบนกระเบื้องปูพื้นเสียงดังติ๊ก ๆ แต่ไฟในห้องนอนก็ยังคงไม่ปิดลงเสียที