กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 156
เจิ้งคุนสยงแค่นเสียงหืออย่างเย็นชา แววตาเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม
สีหน้าย่อมไม่งดงามเป็นธรรมดา อีกฝ่ายเดิมทีคิดว่าพวกเขารู้ความแล้ว จะส่งคนที่ตัดสินใจได้มาเจรจาธุรกิจ ทว่าคนที่มากลับยังคงเป็นลูกน้อง แถมนำมาเพียงของขวัญเล็กน้อยเท่านั้น สิ่งที่อีกฝ่ายต้องการไม่ใช่ของพวกนี้เลยสักนิด และมองข้ามไปโดยสิ้นเชิง
แต่ทว่านี่ก็พิสูจน์ให้เห็นว่า ทิศทางการข้อสันนิษฐานของเจิ้งคุนสยงนั้นถูกต้องแล้ว
“แต่พี่สง ในเมื่ออยากร่วมมือ ทำไมถึงไม่มาหาพี่โดยตรง จะเล่ห์เหลี่ยมซับซ้อนไปทำไมมากมาย? เกิดคนที่สมองช้าหน่อย คงตอบสนองไม่ทันแน่”