ตอนที่ 154

ตอนที่ 154

อันนามองดูท่าทางปลดปล่อยของเธอ ในใจอดรู้สึกเวทนาไม่ได้

อันนาที่มีลูกแล้ว พอได้ยินเรื่องแบบนี้ก็ยิ่งรู้สึกเศร้าเป็นพิเศษ ความขมขื่นที่ไม่มีใครให้พึ่งพา ไม่มีใครคอยค้ำจุนเช่นนี้ จะสลักลึกเข้าไปในกระดูกของหลินซี ยากจะลบเลือนไปตลอดชีวิต

เด็กทุกคนล้วนมีทางถอยให้หันหลังกลับเมื่อทำผิดพลาด ทว่าเด็กกำพร้าที่ไร้ที่พึ่งพิง ทำได้เพียงกัดฟันลุยไปข้างหน้า ไม่มีแม้แต่โอกาสจะออดอ้อนหรือเผยความอ่อนแอออกมา

อันนาถึงเพิ่งรู้สึกตัวขึ้นมาได้ทันทีว่า เหตุใดหลินซีถึงมักจะเผยความน่ารักไร้เดียงสาออกมาอยู่บ่อยครั้ง ก่อนหน้านี้เธอยังคิดว่าแค่เพราะอายุยังน้อย จิตใจเลยไร้เดียงสาไปหน่อยเท่านั้น