กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 149
เวลาผ่านไปจนกระทั่งหนึ่งชั่วโมงหลังจากโรงละครปิด จ้าวอวิ๋นจิ่นนั่งอยู่บนเตียง สภาพของเธอสับสนมึนงงไปหมด แต้มจำนวนคนจนมั่วซั่วไปหมดแล้ว
เจิ้งคุนสยงยังกล้าโทรศัพท์หาผู้จัดการกลางคันเพื่อสอบถามจำนวนคนอีก
ทว่าเธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่านับอย่างไร สุดท้ายขาดไปตั้งห้าหกคน
สุดท้ายเจิ้งคุนสยงก็ยอมปล่อยเธอไป โดยบอกว่าทำอีกสองรอบก็จะจบแล้ว
หลังจากจ้าวอวิ๋นจิ่นอาบน้ำเสร็จก็นั่งอยู่บนเตียง ทั่วทั้งร่างไม่มีแรงเลยสักนิด โรงละครปิดประตูแล้ว ในใจเธอคิดว่าวันนี้คงต้องนอนค้างที่นี่แล้วมั้ง คาดไม่ถึงว่าหลังจากเจิ้งคุนสยงเดินออกมาจากห้องน้ำ จะบอกว่าต้องกลับบ้าน