ตอนที่ 143

ตอนที่ 143

แม่บ้านถอยหลังกลับสองก้าวอย่างเงียบ ๆ เดินออกจากห้องนอนไป

พูดก็พูดเถอะ คุณหนูหลินซีคนนี้แปลกอยู่เหมือนกัน บางครั้งก็อารมณ์ไม่ดี เดิมทีเธอคิดว่าคุณหนูหลินซีต่อต้านขนาดนั้น เรื่องยื่นโทรศัพท์ให้คงไม่ได้ง่ายดายปานนั้น ไม่เช่นนั้นก็คงสั่งให้เธอวางสายไปแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าคุณหนูหลินซีจะรับโทรศัพท์ไปโดยตรง

เจิ้งคุนสยงเดินออกจากห้องส่วนตัว เหยียบลงบนพรมสีน้ำตาลเข้มตรงทางเดิน ควันบุหรี่ลอยอวลอยู่รอบข้อมือที่มีโครงกระดูกเด่นชัด เขาเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง เอ่ยถามราวกับตั้งใจหาเรื่องคุย “สนุกไหม”

“ก็ดีมั้ง” จ้าวอวิ๋นจิ่นยิ่งได้ยินเสียงของชายหนุ่ม ใบหน้าเล็ก ๆ นั่นก็ยิ่งบิดเบี้ยวด้วยความอึดอัด