กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 141
เฒ่าเจิ้งนอนหลับอยู่บนเตียงในห้องนอน พลันได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวของการเปิดประตู เขาหันหน้าไปมองแวบหนึ่ง พบว่าที่หน้าประตูมีร่างผอมแห้งร่างหนึ่งยืนอยู่
ท่านปู่อิดไฟ หยิบแว่นสายตายาวบนตู้หัวเตียงมาสวม เมื่อมองชัดแล้วว่าคนที่ยืนอยู่หน้าประตูคือเจิ้งหลิน
แม้ก่อนหน้านี้เขาจะสั่งให้เจิ้งหลินรีบกลับมา แต่ก็ไม่ได้ให้รีบกลับมากลางดึกเช่นนี้ ท่านปู่ขมวดคิ้วมองเขา รูม่านตาสว่างวาบน่ากลัว แฝงไว้ด้วยประกายตาอันเฉียบแหลม ทันใดนั้นก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น เส้นเลือดปูดขึ้นที่ขมับ
เขารู้ดีเป็นที่สุดว่าสภาพเช่นนี้ของหลานชายเกิดจากอะไร จึงหยิบกล่องแว่นตาเขวี้ยงใส่หลานชายที่อยู่หน้าประตูทันที
“แกมันไอ้ตัวไร้ประโยชน์ โคลนตมฉาบไม่ติดกำแพง!”