กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 138
“มาเลเซีย”
เจิ้งคุนสยงเอ่ยสองคำนี้ออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“มาเลเซีย?” เจิ้งหลินเกือบจะย่มอารมณ์และระดับเสียงไว้ไม่อยู่ “มาเลเซียเข้มงวดมากไม่ใช่หรือ”
“เข้มงวดกับคนธรรมดาน่ะสิ” เจิ้งคุนสยงกล่าว
สำหรับคนที่มีช่องทางอย่างดาโต๊ะ การหาของมานิดหน่อยไม่ใช่เรื่องยาก ขอแค่ไม่เสพในที่สาธารณะก็ไม่มีปัญหาใหญ่อะไร
ใบหน้าของเจิ้งหลินซูบซีด แต่แววตากลับเป็นประกาย ประเทศมาเลเซียเขาไปได้ หากคนทางฝั่งท่านปู้ดื้อดึงจะตามไปด้วย ก็แค่ปล่อยให้พวกนั้นเฝ้าอยู่หน้าประตูโรงแรมก็พอ
“เพียง แต่น้องชาย” เจิ้งคุนสยงดึงมือที่แตะไหล่เจิ้งหลินกลับมา “ท่านปู่ของพวกเรามีความระแวงสูงมาก นายไปมาเลเซียบ่อยเข้า ท่านก็ต้องสงสัยอยู่ดี”