กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 130
จ้าวอวิ๋นจิ่นไม่ได้ถือคีย์การ์ดห้องพักลงไปข้างล่าง แต่นั่งลงบนโซฟา เธอ มองดูอาทิตย์อัสดงลาลับขอบฟ้าด้านนอก พอพักอยู่สูงพออย่างที่คิดไว้ แสงยามเย็นจึงดูงดงามกว่าปกติมาก
เจิ้งคุนสยงมีนัดช่วงค่ำ คนที่ยังไปตามนัดได้แม้ในระหว่างเดินทางท่องเที่ยว สถานะย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน ดังนั้นเจิ้งคุนสยงย่อมไม่มีทางกลับมาเร็วแน่
เธอเพียงแค่ต้องรอ รอจนกระทั่งชายคนนี้ไปถึงสถานที่นัดหมายและชั่วขณะนั้นไม่อาจมาใส่ใจเธอได้ เธอจึงค่อยโทรหาอันนา
สองชั่วโมงให้หลัง ราตรีแห่งสิงคโปร์ค่อย ๆ คืบคลานเข้ามา จ้าวอวิ๋นจิ่นหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาต่อสายหาอันนาด้วยความประหม่า อีกฝ่ายรับสายอย่างรวดเร็ว