กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 120
“ไม่มีเรื่องอื่นแล้วใช่มั้ย”
เจิ้งคุนสยงเริ่มหมดความอดทนแล้ว
เขาเพิ่งรีบกลับมาจากข้างนอก ตาแก่พูดอยู่ตั้งนาน สรุปก็คือขอร้องให้เขาละเว้นเจิ้งหลิน
ท่านปู่มองไปทางจ้าวอวิ๋นจิ่นที่อยู่ไม่ไกล หญิงสาวนั่งตัวตรง มือทั้งสองวางบนตัก ดูเงียบสงบและมีระเบียบเรียบร้อย ต่างจากหลานชายของตนที่เต็มไปด้วยท่าทางอันธพาลและไม่เกรงกลัวฟ้าดินอย่างสิ้นเชิง
เมื่อก่อนยามเห็นข่าวฉาวของเจิ้งคุนสยง ข้างกายล้วนเป็นผู้หญิงประเภทฉูดฉาดงดงาม แค่มองรูปร่างหน้าตาของหญิงเหล่านั้น ก็รู้ว่าเป็นผู้หญิงประเภทที่ปรนนิบัติผู้ชายเก่งเป็นพิเศษ ไม่มีทางมีลักษณะเงียบสงบแบบนี้เลย
“คนที่แกพามาคือใคร”