ตอนที่ 111

ตอนที่ 111

พาซ่งอัดซิการ์เข้าปอดหนึ่งคำ แล้วเดินไปใกล้ ๆ รถ

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ก้าวลงมาจากที่นั่งข้างคนขับ พาซ่งจึงเอ่ยขึ้น “ที่นี่ปลอดภัยมาก ต่อให้ไม่มีกองกำลังติดอาวุธ พวกผู้ก่อการร้ายเหล่านั้นก็ไม่มาตุรกีกันง่าย ๆ หรอก นั่นมันหาเรื่องโดนตีชัด ๆ”

เจิ้งคุนสยงหันไปมองฮั่วเฉียง “เป็นไงบ้าง เธออาละวาดไหม”

ฮั่วเฉียงสั่นหัวแล้วตอบ “สงบมากครับ”

ฮั่วเฉียงรู้สึกว่าไม่ได้อาละวาดจริง ๆ ปกติแล้วเด็กผู้หญิงที่ถูกขังไว้ในพื้นที่ปิด แถมยังเป็นตึกร้างที่ไร้ผู้คน แน่นอนว่าจะต้องระบายความระส่ำระสายในใจ และปลดปล่อยความหวาดกลัวออกมา

แต่คุณหนูหลินซีคนนี้กลับไม่มีอาการเช่นนั้นเลย