กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 92
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ” จ้าวอวิ๋นจิ่นตอบกลับตามมารยาท
ถานจงขุยเลิกคิ้ว สายตาของเจิ้งคุนสยงเอาแต่จ้องมองนาง ความคิดในใจปิดซ่อนไว้ไม่อยู่เลยสักนิด
“ขึ้นไปหาเขาบนตึกกัน” เจิ้งคุนสยงพูด
ถานจงขุยยักไหล่ “เผื่อเขายังทำเสร็จไม่เสร็จล่ะ”
เจิ้งคุนสยงหัวเราะในลำคอ “ตัดคำว่าเผื่อทิ้งไปได้เลย”
พวกคนอ้วนสิบคนก็อ่อนแอนานเสียเก้าคน
“พวกเธอสองคนอยู่อย่างว่าง่ายในห้องนี้แหละ” เจิ้งคุนสยงหันไปมองจ้าวอวิ๋นจิ่น “อยากได้อะไรก็บอกบอดี้การ์ดที่หน้าประตู อย่าไปชั้นอื่น”