ตอนที่ 83

ตอนที่ 83

จ้าวอวิ๋นจิ่นใช้หางตาเฝ้ามองทุกการเคลื่อนไหวของผู้ชายคนนั้น ท่าทางของเธอลื่นไหลและเป็นธรรมชาติยิ่งนัก เธอไม่ได้เอ่ยปากพูดและไม่ได้ขัดขวางแต่อย่างใด

เธอคาดเดาว่าเป็นตระกูลหวัง การชักศึกเข้าบ้านสุดท้ายย่อมต้องรับผลกรรมที่ตัวเองก่อ

เรื่องหมากัดกันแบบนี้ เธอไม่มีอะไรต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยว

โทรศัพท์มือถือของเจิ้งคุนสยงที่วางอยู่บนโต๊ะสั่น “บัซ บัซ” ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพูดสองสามคำ จากนั้นก็ลุกขึ้นยืน

“กินข้าวดี ๆ อย่าให้ฉันต้องตั้งใจกลับมาป้อนเธอ” เจิ้งคุนสยงพูดจบก็ยื่นมือไปลูบหัวเธอ ราวกับว่าคนที่เพิ่งเอ่ยวาจาข่มขู่เธอเมื่อครู่นี้ไม่ใช่ตัวเขาเอง

จ้าวอวิ๋นจิ่นจ้องมองแผ่นหลังสูงใหญ่ของเจิ้งคุนสยงมาโดยตลอด จนกระทั่งชายหนุ่มเดินออกจากห้องอาหารและหายลับไปจากสายตาของเธอโดยสิ้นเชิง