ตอนที่ 81

ตอนที่ 81

เจิ้งคุนสยงสัมผัสได้ถึงเรือนร่างของหญิงสาวที่สั่นเทา เขาพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ฉันขอดูหน่อย”

“อย่า—” จ้าวอวิ๋นจิ่นร้องเสียงหลง ทว่าพูดยังไม่ทันจบ ชายหนุ่มก็ลุกออกจากเตียงก้าวลงไป แล้วยื่นมือไปเปิดไฟ

ใบหน้าเล็กของจ้าวอวิ๋นจิ่นตื่นตระหนกทำอะไรไม่ถูก ถึงขั้นกำผ้าห่มแน่น เจิ้งคุนสยงเดินเข้ามา แถมยังดึงผ้าม่านปิดให้เธออย่างใส่ใจ ด้านนอกฝนซาลงแล้ว ทว่าเริ่มมีลมพัด พัดพาผ้าม่านสีชมพูให้พลิ้วไหว

“อายอะไร ไม่ใช่ว่าไม่เคยเห็นสักหน่อย” เจิ้งคุนสยงไม่สนใจการขัดขวางของจ้าวอวิ๋นจิ่น เขาเลิกผ้าห่มออกในพรวดเดียว

ต่อให้จ้าวอวิ๋นจิ่นจะกำไว้แน่นเพียงใด ผ้าห่มก็หลุดออกจากฝ่ามือราวกับปลาไหล