เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 76
เสียงกระซิบดุจมารร้ายทำให้หัวสมองของจ้าวอวิ๋นจิ่นว่างเปล่าไปชั่วขณะ โทสะในอกระเบิดออก แทบจะบดขยี้สติสัมปชัญญะทั้งหมดของเธอจนหมดสิ้น
เธอเงื้อแขนขึ้น เสียง “เพียะ” ดังสะท้าน ฝ่ามือฟาดลงบนใบหน้าของชายหนุ่มเต็มแรง
ฮั่วเฉียงและไอลาเห็นเหตุการณ์เข้าก็ตกใจจนตาเบิ่งกว้าง สูดหายใจเข้าลึกด้วยความหวาดเสียว
นอกเหนือจากความตกใจแล้ว ฮั่วเฉียงรู้สึกว่าฝ่ามือนี้ ด้วยความเร็วในการตอบสนองของพี่สง สามารถหลบได้โดยสิ้นเชิง หรือไม่ก็หลบหลีกแล้วคว้าข้อมือหญิงสาวไว้ได้ แต่เขากลับไม่ทำ…
เจิ้งคุนสยงดุนกระพุ้งแก้มเบา ๆ ก่อนจะหัวเราะ “เหอะ” ออกมา มือที่บีบคางหญิงสาวอยู่ออกแรงเพิ่มขึ้นอีกระดับ
ในแววตาของจ้าวอวิ๋นจิ่นมีเพียงความโกรธเกรี้ยว ไร้ซึ่งความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ชุดนอนสีแชมเปญไม่อาจปกปิดแผ่นอกที่กระเพื่อมไหวด้วยความโกรธของเธอได้