เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 64
จ้าวอวิ๋นจิ่นเดินเข้าไปในร้านสะดวกซื้อ ในตัวเธอเหลือเงินอยู่แค่ไม่กี่ร้อยบาทไทยเท่านั้น เธอเอาเงินส่วนหนึ่งไปแลกเป็นเหรียญ แล้วตามหาตู้โทรศัพท์สาธารณะ
เดินไปข้างตู้โทรศัพท์สาธารณะสีฟ้า หยอดเหรียญลงไป แล้วกดโทรออกไปยังหมายเลขที่คุ้นเคย
อีกฝ่ายเห็นว่าเป็นหมายเลขต่างประเทศที่ไม่คุ้นตา ลังเลอยู่สองวินาทีก่อนจะกดรับ “ฮัลโหล”
“หยางฮ่าว”
หยางฮ่าวจำเสียงของจ้าวอวิ๋นจิ่นได้ทันที ตื่นเต้นเสียจนเกือบจะตะโกนเรียกชื่อเธอ ทว่าพลันนึกขึ้นได้ว่าเธอเปลี่ยนชื่อไปแล้ว แต่น้ำเสียงก็ยังซ่อนความตื่นเต้นไว้ไม่มิด “พี่หลินซี? พี่อยู่ไหน”
“ฉันอยู่ในประเทศไทย อยากขอให้นายช่วยอะไรหน่อยได้ไหม”
“พี่พูดมาได้เลย” หยางฮ่าวเดินไปที่ริมขอบหน้าต่างด้านในสุดของทางเดิน เพื่อให้แน่ใจว่ารอบข้างไม่มีใคร