เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 61
ชายหนุ่มนั่งอยู่บนโซฟาหนังสีดำตัวใหญ่ พอเห็นข้อความ “ฉันออกมาทำงานแล้ว” ส่งมา เขาก็หัวเราะในลำคอแล้วโยนโทรศัพท์ไว้ข้างโซฟา
เจิ้งเจ๋อนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม สีหน้าดูแย่เป็นพิเศษจนออกสีน้ำเงิน อกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างเชื่องช้า เห็นได้ชัดว่ากำลังกลั้นโทสะไว้เต็มอก
“เจิ้งคุนสยง นั่นน้องชายลูกพี่ลูกน้องของนายนะ”
เจิ้งคุนสยงแค่นหัวเราะแล้วจุดบุหรี่ขึ้นมวนหนึ่ง “เขาอยากออกไปเที่ยว เล่น ฉันยังจะไปห้ามเขาได้อีกเหรอ”
เจิ้งเจ๋วจ้องมองเจิ้งคุนสยงด้วยสายตาดุร้าย ยิ่งมองเพิ่มอีกวินาทีเดียว ในใจก็ยิ่งนึกเสียใจเพิ่มขึ้นอีกเสี้ยวหนึ่ง ทำไมตอนนั้นต้องแสร้งทำเป็นคนดีต่อหน้าท่านปู่ด้วย ลงมือจัดการทิ้งไปเสียตรง ๆ ก็สิ้นเรื่อง ท่านปู่ไม่ได้มีลูกชายคนอื่นอีก ทรัพย์สินตระกูลจะได้ตกเป็นของเขาทั้งหมด