กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 56
เจิ้งคุนสยงปัดสายตามองถุง พลางเอ่ยถามเสียงต่ำ “แค่ไปรับอาหารส่งถึงบ้าน ต้องใช้เวลานานขนาดนี้เลยหรือ”
“ไม่ได้มีแค่รับอาหารส่งถึงบ้านค่ะ” จ้าวอวิ๋นจิ่นกลืนน้ำลายลงคอแล้วพูด “เด็กผู้ชายคนนั้นรู้ว่าฉันเป็นคนประเทศเอ เลยเจตนาถามฉันว่ามีที่ไหนน่าเที่ยวบ้าง”
“แล้วคุณบอกเขาไปว่าที่ไหน มาเก๊าเหรอ”
จ้าวอวิ๋นจิ่นรู้สึกได้อย่างประหลาดว่าผู้ชายคนนี้พูดจาเหน็บแนมประชดประชัน แต่ก็ไม่กล้าโมโหโต้เถียง ได้แต่ยืนนิ่งอยู่กับที่ มือถือถุงเอาไว้
เจิ้งคุนสยงเดินเข้าไปหา เงาร่างสูงใหญ่กำยำของเขาสะท้อนในตาเธอใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ
ตอนที่กำลังจะเดินผ่านข้างกายจ้าวอวิ๋นจิ่น เขาเอ่ยปากพูด “ฉันไม่อยากให้ในบ้านมีกลิ่นอายผู้ชายแปลกหน้า”