กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 52
น้ำเสียงของเจิ้งคุนสยงไม่ได้เบาเลย ไอลาที่นั่งอยู่ในพื้นที่ปิดอย่างภายในรถจึงได้ยินอย่างชัดเจน
เจิ้งคุนสยงปฏิบัติต่อเธอ หรือต่อให้เป็นผู้หญิงคนอื่น ก็ไม่เคยโมโห ไม่เคยขึ้นเสียง และยิ่งไม่เคยต่อว่า
ต่อให้หมดความสนใจแล้ว หรือผู้หญิงคนอื่นทำตัวไม่มีความเกรงใจ เขา ก็จะผละจากไปอย่างผ่าเผยโดยไม่แม้แต่จะเหลียวหลังกลับมามอง
น้ำเสียงตำหนิของเขาเมื่อครู่นี้ คล้ายกับน้ำเสียงที่มีแค่ระหว่างคนที่สนิทสนมกันมากเท่านั้น
“ครั้งหน้า... ฉันจะชาร์จแบตให้ดีแน่นอนค่ะ”
จ้าวอวิ๋นจิ่นพูดด้วยสีหน้าลำบากใจ
“ก่อนสี่ทุ่มต้องกลับถึง”
จ้าวอวิ๋นจิ่นเหลือบมองเวลาในรถแท็กซี่ ตอนนี้แปดโมงครึ่งกว่าแล้ว เธอจึงส่งเสียง “เอ๊ะ?” ออกมาอย่างประหลาดใจเล็กน้อย
“ไม่อย่างนั้นก็กลับตอนนี้เลย”