ตอนที่ 50

ตอนที่ 50

“เพราะงั้นหลินซี แม้ฉันจะไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงยอมอยู่ข้างกายเขา แต่ถ้าเธอตอบรับคุนสยงได้ก็แล้วไปเถอะ ทว่าถ้าเธอไม่อาจรับได้จริง ๆ ต้องหาทางปลีกตัวออกห่างให้เร็วที่สุด”

“แล้วเธอละ?” จ้าวอวิ๋นจิ่นไม่ได้เอ่ยรับคำของอันนา แต่กลับเบนเข็มเปลี่ยนประเด็น

อันนาชะงักงันไป ชั่วขณะนั้นยังปรับตัวตามไม่ทัน

“พอเด็กโตขึ้น เธอตั้งใจจะทำยังไงต่อไป? เด็กคนนั้นสรุปแล้วเป็นน้องชายหรือลูกเลี้ยงของเขากันแน่?”

เมื่อจ้าวอวิ๋นจิ่นกล่าวจบ ในใจพลันรู้สึกว่าถานจงขุยไม่ได้มีความผูกพันกับเด็กคนนี้เลยแม้แต่น้อย ตอนนี้ถานจงขุยอาจยังพอมีความสนใจอยู่บ้าง แต่ในวันข้างหน้าล่ะ? สองแม่ลูกคู่นี้จะทำอย่างไรต่อไป?

ต่อให้ถานจงขุยยินดีจะเล่นเกมบังคับขืนใจแบบนี้ไปตลอดชีวิต ทว่ายามเด็กเติบใหญ่ จะยอมรับเรื่องราวทั้งหมดนี้ได้อย่างไร?

เด็กไม่มีทางที่ไม่รับรู้เลยสักนิด