กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 43
จ้าวอวิ๋นจิ่นเกาขมับด้วยความเก้อเขิน “ค่าครองชีพที่นี่คุณก็รู้ ฮั่วเฉียงให้ผมมาแค่นี้เองครับ”
ฮั่วเฉียงชินกับการจ่ายเงินเพิ่มขึ้นเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้หญิง โดยลืมไปว่าจ้าวอวิ๋นจิ่นเป็นแค่คนวิ่งซื้อของ
เจิ้งคุนสยงหัวเราะออกมาเบา ๆ จ้าวอวิ๋นจิ่นโยนความผิดเก่งไม่เบา แต่ก็จริง เงินที่เหลือไม่คุ้มค่าให้เขาทวงคืนเองหรอก
แต่เห็นจ้าวอวิ๋นจิ่นสบายใจขนาดนี้ ทำไมเขาถึงรู้สึกหงุดหงิดใจขนาดนี้กันนะ
เจิ้งคุนสยงสรุปความรู้สึกเหล่านี้ว่า เพราะตนเคยเสียเปรียบให้จ้าวอวิ๋นจิ่น และด้วยนิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้นของเขา จึงต้องเอาคืนทุกทาง