กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 40
จ้าวอวิ๋นจิ่นอาบน้ำเสร็จแล้ว ก็เปลี่ยนเป็นชุดนอนเดินออกมา
เส้นผมของเธอทั้งหนาและดกหนา การจะเป่าให้แห้งสนิทต้องใช้เวลานาน เพื่อไม่ให้ไอลาต้องรอนาน เธอจึงเป่าจนแห้งเพียงครึ่งเดียวแล้วออกไป
ท้องยังคงหิวอยู่นิดหน่อย ฮั่วเฉียงบอกว่าจะไปกินข้าวที่ฝั่งเจิ้งคุนสยง ทว่าสุดท้ายเธอกลับไม่ได้กินเลยแม้แต่คำเดียว แถมยังต้องเดินคอตกออกมาอีก
เธอสวมชุดนอนลายดอกเล็กของไอลาเดินออกไป ไวน์แดงถอดรสชาติในโถพักไวน์เรียบร้อยแล้ว ไอลาได้ยินเสียงเปิดประตูห้องนอนจึงเงยหน้าขึ้นมองเห็นจ้าวอวิ๋นจิ่น พอเห็นชุดนอนชุดนี้ ในสมองของไอลาพลันแล่นภาพที่เจิ้งคุนสยงจูบเธออย่างดุดันขึ้นมาอีกครั้ง
ไอลาข่มความอึดอัดในใจเอาไว้ เรื่องแบบนี้การเห็นกับตาตนเองกับการไม่เห็นนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง