กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 37
จ้าวอวิ๋นจิ่นเดินมาที่ประตู พอเห็นชายหนุ่มร่างกายกำยำใหญ่โตจึงถามขึ้น “เขามาหาฉันมีเรื่องอะไรหรือเปล่า”
“คุณไปถึงก็รู้เอง”
“ก็ได้ ฉัน...ฉันอยากกินข้าวให้เสร็จก่อน” จ้าวอวิ๋นจิ่นเพิ่งกินไปได้ไม่กี่คำ ฮั่วเฉียงก็มาถึงแล้ว
“ไปกินที่นั่นของพี่สงได้”
จ้าวอวิ๋นจิ่นหงอยไปโดยสิ้นเชิง ได้แต่ยอมเปลี่ยนรองเท้าแต่โดยดี เธอสวมเสื้อยืดตัวใหญ่สีดำ อาจเพราะเรียวขายาวเกินไป จึงแทบมองไม่เห็นกางเกงขาสั้น
ในสายตาของฮั่วเฉียง ผู้หญิงคนนี้เหมือนใส่เสื้อยืดแทนกระโปรง ทั้งยังเกล้าผมทรงมารุโกะเฮดเอาไว้
จ้าวอวิ๋นจิ่นเปลี่ยนรองเท้าเสร็จก็พูดขึ้น “เรียบร้อยแล้ว”