ตอนที่ 30

ตอนที่ 30

ประตูเปิดอยู่ แสงสว่างจากห้องรับแขกส่องเข้ามา ทำให้เธอเห็นสวิตช์ไฟบนผนัง พอกดเปิดไฟ เธอก็เห็นสภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างชัดเจน ที่นี่คือห้องทำงานแบบธรรมดาทั่วไปตามภาพจำ มีโต๊ะทำงานและเก้าอี้ทำงานไม้หวงฮวาหลีตั้งอยู่ รอบด้านล้อมรอบด้วยตู้หนังสือไม้ชักงา

จ้าวอวิ๋นจิ่นมองจากซ้ายไปขวา สายตาไปหยุดอยู่ที่ตู้สุราไม้ชักงาทางขวาสุด เธอเดินเข้าไป มองดูสุราตะวันตกละลานตาด้านใน แล้วหยิบลงมาขวดหนึ่งตามใจชอบ

จ้าวอวิ๋นจิ่นกลับมาที่ชั้นหนึ่ง ย่อตัวลงวางขวดสุราไว้บนโต๊ะชา แล้วเอ่ยปากอธิบาย “ฉันพักอยู่ห้องนอนรองบนชั้นสอง จะคอยปัดกวาดเช็ดถูที่นั่นให้สะอาดสะอ้าน วิลล่าหลังนี้ก็เหมือนกัน”

เจิ้งคุนสยงโน้มตัวลงเล็กน้อย หยิบสุราตะวันตกขวดนั้นขึ้นมา ฟังน้ำเสียงที่หญิงสาวพูดจา ประจบประแจงสุดชีวิต

จ้าวอวิ๋นจิ่นดูออกว่าชายหนุ่มต้องการรินสุรา จึงยื่นมือเล็ก ๆ ออกไป ดันแก้วสุราให้อย่างใส่ใจ เพื่อให้ชายหนุ่มรินสุราได้สะดวกยิ่งขึ้น

ของเหลวสีอำพันไหลรินลงสู่แก้ว

“เธอเกรงกลัวฉันมาก?” เขาถาม