ตอนที่ 27

ตอนที่ 27

เช้าตรู่วันต่อมา จ้าวอวิ๋นจิ่นเปลี่ยนกลับมาใส่เสื้อผ้าของตัวเอง เธอรู้สึกกระหายน้ำอย่างมาก จึงตั้งใจจะไปหยิบน้ำแร่จากมินิบาร์แช่เย็นในห้องนั่งเล่นดื่มสักขวด พอเดินมาถึงใจกลางห้องนั่งเล่น เจิ้งคุนสยงก็เดินออกมาจากห้องนอน ชายหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตสีดำ กำลังกลัดกระดุมข้อมือด้วยสีหน้าราบเรียบเฉยชา ราวกับเมื่อวานไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งสิ้น

เจิ้งคุนสยงมองจ้าวอวิ๋นจิ่นที่หยุดก้าวเดินอยู่กลางห้องนั่งเล่น รู้สึกว่าเธอยังคงใส่เสื้อผ้าที่มีสีสันขึ้นมาหน่อยแบบเมื่อวานแล้วดูดีกว่า

สายตาของเขามองเลื่อนขึ้นไป หยุดลงที่บาดแผลตรงมุมปากของจ้าวอวิ๋นจิ่น แล้วขยับปลายลิ้นของตัวเองโดยสัญชาตญาณ—

เมื่อวานเขาก็ถูกเขี้ยวเล็ก ๆ ของหญิงสาวกัดจนเป็นแผลเหมือนกัน