ตอนที่ 15

ตอนที่ 15

เจิ้งคุนสยงไม่ได้สะท้อนใจกับความน่าสงสารของหญิงสาวสักเท่าไร เขาแตะมือลงบนนิ้วของจ้าวอวิ๋นจิ่นที่ทาบอยู่กับไกปืน แล้วค่อย ๆ ผ่อนแรงบีบกระชับเข้ามา

ยามที่จ้าวอวิ๋นจิ่นสังหารพวกชั่วช้าเลวทราม เธอไม่เคยรู้สึกผิดเลยสักนิด แต่คนตรงหน้านี้กลับไม่ใช่

แพขนตาอันงอนงามราวกับพัดของเธอสั่นระริกไม่หยุด พยายามขืนแรงต่อต้านชายหนุ่มตามสัญชาตญาณ มือซ้ายพยายามงัดมือของเขาออก พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงสะอื้น “ฉันไม่อยากฆ่าคนจริงๆ ขอร้องละ คุณเจิ้ง ทำไมคุณต้องบีบบังคับให้ฉันทำเรื่องพวกนี้ด้วย ยังสงสัยฉันอยู่อีกเหรอ ใครจะส่งคนอ่อนแอผอมแห้งอย่างฉันมาแฝงตัวอยู่ข้างกายคุณกัน”

เจิ้งคุนสยงเกลียดผู้หญิงร้องไห้เป็นที่สุด

เวลาเลิกรากันในอดีต ผู้หญิงพวกนั้นมักจะร้องไห้อ้อนวอน ชวนให้หนวกหูระคายหูยิ่งนัก