กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 471 ฉีหมิงเฉินกลุ้มใจ
หลิ่วลิ่วลิ่วตกใจ “ฉันไม่ใช่น้องเล็กของคุณหรือ”
“เธอหรือ” เสิ่นมู่สบตาด้วยท่าทีสูงส่ง “ยังไม่คู่ควร! น้องเล็กของฉันไม่ราคาถูกขนาดนั้น! จะเป็นหมาเป็นแมวอะไรก็ได้น่ะ”
หลิ่วลิ่วลิ่ว “……”
เหมียวอู่กำลังฟังอยู่ตรงนั้นนะ คุณแน่ใจหรือว่าพูดแบบนี้ไม่เป็นไร เสิ่นมู่ก็รับรู้ถึงจิตสำนึกช่างสอดรู้ของเหมียวอู่เช่นกัน สายตามองไปทางนั้น ลูกแมวดำเชิดหัวอย่างยโส แล้วกระโจนกลับเข้าไปในเงามืด ทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังอันสง่างามราวกับจะบอกว่า ฉันไปทำงานแล้วนะ
ฮึ แมวน่ะเป็นสัตว์ที่หยิ่งในศักดิ์ศรีมาก สิ่งที่รับปากไว้ ถ้าทำไม่เสร็จแล้วถูกว่ากล่าว นั่นมันน่าอายมาก
หลิ่วลิ่วลิ่ว “……”