กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 412 ไมตรีเหนือคาด
สิงเซี่ยงอวี่นิ่งอึ้งไปหลายวินาทีเต็ม ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างรุนแรง ลูกน้องของเขาโดยไม่รู้ตัวต่างก็พากันหันมามอง เพราะติดตามสิงเซี่ยงอวี่ผู้ซึ่งปกติเก็บงำอารมณ์มาโดยตลอด จึงแทบไม่เคยเห็นเขาหัวเราะอย่างเริงร่าปล่อยอารมณ์ออกมาเช่นนี้
สิงเซี่ยงอวี่ส่ายหน้าอย่างยิ้ม ๆ “คนอย่างคุณดีมาก ไม่ว่าสถานการณ์ไหนก็ไม่ยอมเสียเปรียบ ได้ยินว่าคุณยังดูแลฐานที่มั่นเล็ก ๆ อยู่ด้วย? อยากลองพิจารณามาพัฒนาที่นครหลวงไหม? ขอแค่คุณเต็มใจ นครหลวงจะมีที่ยืนให้คุณ”
เสิ่นมู่เลิกคิ้ว “ที่ยืน? ที่ยืนที่ไหน? ที่ยืนในสลัม ฉันไม่ต้องการหรอก”