กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 380 หลุมพรางรู้ไม่ทัน
เสิ่นมู่นั่งอยู่บนบ่าของฉีหลิง เคลื่อนที่ตามหลังเฉียวจิ่นซานไป ไป๋โจวกับพ่อเสิ่นเหมือนหางน้อยสองหาง ตามอยู่หลังสุด ตลอดทางที่เดินก็มองซ้ายมองขวาไปเรื่อย คนที่อยู่ในตำแหน่งอย่างเฉียวจิ่นซาน เทียบกับอวี๋หว่านได้เลย ต้องยุ่งจนแทบเป็นหมาจริง ๆ
การที่ตรงกลางจะหาเวลาแอบออกมาได้นานขนาดนี้ ถือเป็นการรีดเวลาออกจากซอกฟัน งานที่ต้องเสียไปกองสูงเท่าภูเขาลูกหนึ่งเลยทีเดียว พอกลับเข้าตำแหน่ง เฉียวจิ่นซานก็ยุ่งจนฟ้าดินมืดมัวทันที ฉีหลิงกับเสิ่นมู่ที่ถูกทิ้งไว้ข้าง ๆ ก็ไม่บ่น นั่งรออยู่ข้างเขาเฉย ๆ ส่วนไป๋โจวกับพ่อเสิ่นเริ่มนั่งไม่ติด พอนั่งลงก็ส่งเสียงเซ็งแซ่ เสิ่นมู่จึงใช้ให้ทั้งสองไปเดินเล่นในฐานที่มั่น