กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 347 สมกับเป็นท่านลุง
เป็นครั้งแรกที่เสิ่นมู่รู้สึกว่าอยู่ที่บ้านต่อไปไม่ไหวแล้ว ตอนออกจากบ้านแทบอยากจะหนีให้พ้น ๆ ไปเลย มือถือหนังนกกระทาย่างหอมกรอบอร่อยเสิ่นมู่นั่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับกัดกินอย่างเอาเป็นเอาตายแต่ในใจกลับสิ้นหวัง
“ท่านลุงเนี่ยพูดแบบนั้นจริง ๆ เหรอ ให้ตายสิเธอฟังอยู่ข้าง ๆ ทำไมไม่ห้ามบ้าง?”
เธอแค่ไปดูดซับร่างอาศัยตัวหนึ่งเท่านั้นเองนะ ก็บอกแล้วไงว่าพวกมันมีต้นกำเนิดและคุณสมบัติเดียวกันเสิ่นมู่ในฐานะสิ่งมีชีวิตที่มีปัญญาย่อมได้เปรียบกว่าร่างอาศัยที่ไร้ปัญญาแน่นอน ที่เสิ่นมู่ยอมไปรับศึกกับไอ้นั่นถึงจะไม่มั่นใจเต็มสิบส่วนอย่างน้อยก็มีแปดส่วน