กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 331 ฮัสกี้หลุดกรง
เสิ่นมู่ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ราวกับรูปปั้น แม้แต่เส้นผมยาวที่ทิ้งตัวลงด้านหลังก็ยังนิ่งสนิท
“...คุณนี่ฉลาดจริง ๆ...”
ข้างหลังใบหูมีเสียงลมหายใจราวเสียงละเมอ ดังเบามาก แต่ใกล้เสียจนเหมือนพูดอยู่ข้างหูจริง ๆ ตอนฟังไอ้นั่นพูด ลมหายใจพ่นลงบนใบหูด้านนอก ให้ความรู้สึกเย็นยะเยือกขนหัวลุก
“งั้นหรือ ฉันก็คิดว่าตัวเองฉลาดอยู่เหมือนกัน” เสิ่นมู่ไม่หันกลับไปแม้แต่น้อย นิ่งราวกับจงใจ
คนปกติเมื่อได้ยินเสียงข้างหลัง ก็จะหันกลับไปโดยสัญชาตญาณ แต่เสิ่นมู่ไม่รู้สึกถึงภัยคุกคามจากด้านหลัง จึงไม่ขยับ ดวงตายังคงจ้องไปข้างหน้า
“...”