กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 305 ไปให้พ้นเดี๋ยวนี้
เสียงของเสิ่นมู่ก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้าเหนือฐานที่มั่น ทำลายความหวังลม ๆ แล้ง ๆ ของคนที่ยังคิดฝันอยู่ อวี๋หว่านมองพวกที่หน้าซีดเผือดพวกนั้น ใจก็สะใจจนอดยิ้มไม่ได้ ตอนที่พวกมันรังแกคนอื่นก่อนหน้านี้ มันหยิ่งผยองจนเหมือนจะลอยขึ้นฟ้า
พอเสิ่นมู่กลับมาเท่านั้น พวกมันก็หดเป็นลูกบอลทันที แค่เสิ่นมู่คนเดียว ก็กดคนหลายหมื่นในฐานสุสานทั้งหมดจนไม่กล้าผายลมออกมาแม้แต่คำเดียว นี่คือผลลัพธ์ของค่าพลังต่อสู้ส่วนบุคคลที่บดขยี้ข้อจำกัดของระบบการบริหารลงได้อย่างนั้นหรือ