กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 วิวัฒนาการอีกครั้ง
เสิ่นมู่รู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนแมลงที่ติดอยู่ในอำพัน สำหรับเธอแล้ว อากาศกลายเป็นของแข็ง จะยกนิ้วสักนิ้วยังลำบากแสนสาหัส นับประสาอะไรกับเส้นผม หากแต่ในสายตาของฉีอวิ๋น มันก็เหมือนเห็นแมลงที่ติดอยู่ในอำพัน แต่กลับกระพือปีกจะบินออกมาให้ได้
ทำลายความรับรู้ตามปกติของพวกเขาจนสิ้นเชิง!
“เป็นไปไม่ได้!” ฉีอวิ๋นกรีดร้องอย่างหัวเสีย “เธอยังขยับได้อีกได้อย่างไร?! เขตอาคมหยุดนิ่งนี้ทำให้ซอมบี้ทุกร่างไม่อาจเคลื่อนไหวได้ ไม่เคยมีข้อยกเว้นเลย!”