กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 73 หลุมพรางตาแก่หัวงู
“อือ” เสิ่นมู่ป้อนเปลือกมะเขือยาวให้ฉีหลิงที่อยู่ข้าง ๆ หนึ่งคำ “เผื่อไว้แล้ว”
“ฉันหมายถึงฉันไง!” จ้าวฮ่าวหรานยืดคอหันกลับมา “ให้เป็ดสักคำสิ ฉันไม่ได้กินเนื้อมานานแล้ว คิดถึงจะแย่”
“วันสิ้นโลกเพิ่งผ่านมาไม่กี่วัน นายก็ไม่ได้กินมานานแล้วเหรอ?” เสิ่นมู่ไม่ยอมให้
ลูกเป็ดที่หอบกลับมาจากฟาร์ม เลี้ยงไว้ในฟาร์มเร่งเวลาของคุณย่าเสิ่นนานขนาดนี้ ดูแลอย่างดีทั้งอาหารทั้งน้ำ ภายหลังยังย้ายไปเลี้ยงแบบเร่งเวลาในบ่อปลาของคุณปู่เสิ่น มาจนถึงวันนี้ถึงได้กินสักที เสิ่นมู่เองยังกินไม่พอเลย
“เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว พูดเรื่องภารกิจสิ” เสิ่นมู่เร่ง