กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 แม่ลูกพบหน้า
ไม่ใช่ว่าเสิ่นมู่จะคิดว่าคนเราไม่ควรหัวเราะ แต่อย่างน้อยในยามที่วันสิ้นโลกมาเยือน เมื่อพื้นดินเต็มไปด้วยซากศพของพวกเดียวกันและซอมบี้ ก็ไม่ควรปล่อยเสียงหัวเราะที่เหมือนกำลังเพลิดเพลินออกมา เสิ่นมู่เดินไปยังจุดที่รถสปอร์ตแล่นผ่าน ผิวถนนเหลือรอยไว้หลายรอย มีรอยเสียดสีของยางรถยนต์ และยังมีรอยหยดสีแดงสดอีกสายหนึ่ง
เธอเอานิ้วแตะไปเล็กน้อยแล้วดมดู เป็นเลือดสด ไม่แปลกเลยที่ซอมบี้ข้างหลังจะวิ่งตามมาไม่ลดละ
จู่ ๆ เสิ่นมู่ก็รู้สึกไม่ชอบมาพากลอย่างยิ่ง บางเรื่องอาจจะต่างจากที่ตนคิดไว้โดยสิ้นเชิง
“พาฉันไปสิ รีบไปหน่อย!” เสิ่นมู่สั่งหลิง