เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 301 เป็นไปได้อย่างไร……
เขาหันหน้ามองไปยังอีกฝั่งของสนามรบ คมมีดเงามืดของเซี่ยชิงหลานสังหารอสูรขั้นเก้าตัวสุดท้ายลงแล้ว เสียงปืนของเยี่ยเสี่ยวก็เงียบสงบลง เทพยุทธ์เจิ้นไห่เพิ่งจะตรึงร่างอสูรจำแลงกายขั้นหนึ่งลงกับพื้น
จ้าวเถียนเหม่ยบังคับเรือหลงหยวนลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ ลำกล้องปืนใหญ่หลักยังคงแผ่ไอความร้อนระอุออกมาจาง ๆ
ทั่วทั้งตำบลฉางผิงพลันเงียบสงัดลง
เหล่าองครักษ์ปราบมารและชาวบ้านที่ยังมีชีวิตรอด ต่างแอบมองภาพเหตุการณ์เมื่อครู่จากหลังสิ่งกีดขวางที่พังทลาย จากข้างซากบ้านหินที่ถล่มลงมา และจากรอยแยกของกำแพงหลบภัย
พวกเขาเห็นซูไห่ฟาดฟันสังหารอสูรจำแลงกายขั้นหนึ่งทั้งสี่ตัวจนสิ้นซากท่ามกลางวงล้อมอย่างง่ายดายราวกับผ่าแตงหั่นผัก เห็นเขายืนเก็บดาบอยู่กลางซากศพ และเห็นลวดลายเกล็ดสีทองหม่นบนร่างของเขาสะท้อนประกายเย็นเยียบอยู่ใต้ทะเลลึก
ไม่มีใครเอ่ยคำใดออกมา
ทุกคนคล้ายถูกตรึงแน่นอยู่กับที่
องครักษ์ปราบมารหนุ่มอ้าปากค้างอยู่นาน กว่าจะหันไปถามหัวหน้าหน่วยชราข้างกาย “หัวหน้า……คนผู้นั้นคือใครกัน”