เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 295 ซ่อมแซม
ในเรือหลงหยวน ซูไห่กินข้าวเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงให้ทุกคนผลัดเวรกันไปพักผ่อน
จ้าวเถียนเหม่ยวางชามและตะเกียบลง พลางเอ่ยกับซูไห่ “เถ้าแก่เนี้ย วันนี้นายสู้หนักที่สุด จิตวิญญาณต้องใช้ไปจนเกินขีดจำกัดแน่
นายไปนอนก่อนเถอะ
จิตวิญญาณของฉันยังค่อนข้างดี อยู่เฝ้าต่อได้อีกสักพัก”
เดิมทีซูไห่คิดจะบอกว่าไม่เป็นไร แต่เมื่อเห็นท่าทางจริงจังที่หาได้ยากของจ้าวเถียนเหม่ย จึงพยักหน้า “เช่นนั้นฉันนอนก่อนสี่ชั่วโมง
มีสถานการณ์อะไรก็เรียกฉัน”
“วางใจเถอะ” จ้าวเถียนเหม่ยโบกมือ “บนเรือมีฉันอยู่”
ซูไห่กลับไปยังห้องพัก ล้างคาวปลาทะเลบนตัวออกอย่างลวก ๆ แล้วล้มตัวลงนอน
ภายในห้องพักเงียบสงัดเป็นอย่างยิ่ง มีเพียงเสียงบัซแผ่วเบาที่ดังมาจากตัวเรือ ราวกับถูกน้ำทะเลกรองเอาไว้ชั้นหนึ่ง