เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 284 ไปไหน?
พวกมันยังไม่ทันยืนให้มั่น ซูไห่ก็ขยับตัวเช่นกัน
เขาไม่ได้เข้าไปใกล้อีกต่อไป หากแต่หยุดลงที่ระยะห่าง 200 เมตรเช่นเดียวกัน
เขายกหัตถ์ขึ้น ค่ายกลแสงสีทองคล้ำสองวงกางออกที่ด้านข้างลำตัว
การแบ่งปันพลังต่อสู้เปิดเต็มกำลัง ภาพฉายปืนใหญ่หลักเวทมนตร์ของเรือหลงหยวนควบแน่นขึ้นที่ข้างกายเขา
ค่ายกลแสงทั้งสองวงนั้นสว่างวาบขึ้นแทบจะพร้อมกับปืนใหญ่หลักบนเรือหลงหยวน ลำแสงสีทองคล้ำ 4 สายถักทอกลายเป็นตาข่ายแห่งความพินาศในทะเลลึก
ในที่สุดรากษสครีบผีและมารพลังเกราะทมิฬก็สัมผัสได้ถึงความหนาวเหน็บสายหนึ่ง
“เจ้ามนุษย์นี่... ไฉนถึงยังมีพลังยิงแบบนี้อีก!” รากษสครีบผีส่งเสียงแหลมสบถด่า ร่างถอยร่นไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว
ในที่สุดมารพลังเกราะทมิฬก็ไม่บุกกดดันไปข้างหน้าอีกต่อไป หากแต่ควงกระบองเขี้ยวหมาป่า งัดแผ่นหินใต้เท้าขึ้นมาทีละก้อน ๆ เพื่อใช้หินยักษ์เหล่านั้นขวางไว้เบื้องหน้าตนเอง