เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 274 ธุรกิจที่ส่งถึงประตู
ซูไห่เดินไปนั่งลงบนเก้าอี้พักผ่อนด้านข้าง พิงกายลงไปไม่นาน ลมหายใจก็เริ่มสม่ำเสมอ
เขาหลับลึกมาก ทว่าจิตวิญญาณกลับเหมือนสายขึงที่ถูกกดลงจนต่ำสุดอยู่ตลอดเวลา พร้อมที่จะถูกเสียงจากภายนอกสะกิดให้ตื่นได้ทุกเมื่อ
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด เสียงของโจวเสี่ยวเหมิงก็ดังขึ้น “หัวหน้าหน่วย ถึงแล้ว”
ซูไห่ลืมตาขึ้น
เขาลุกขึ้นนั่ง กวาดตามองเวลาเป็นอันดับแรก
เร็วกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้เล็กน้อย
พอมองออกไปนอกหน้าต่างเรือ เรือหลงหยวนก็จอดเทียบอยู่บริเวณรอบนอกของซากปรักหักพังโบราณแห่งหนึ่งแล้ว
กำแพงด้านนอกที่สูงตระหง่านในทะเลลึกดูราวกับสันเขาที่ถูกกาลเวลากัดแทะ รอยแตกหักเต็มไปด้วยสาหร่ายทะเลสีคล้ำ หอคอยที่พังทลายไปครึ่งหนึ่งหลายแห่งโผล่พ้นกำแพงออกมา ราวกับหัตถ์แต่ละข้างที่ยื่นออกมาจากก้นทะเล