กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 ตัวรนหาที่ตายอีกคนแล้ว
ดวงตาทั้งคู่ของมันสว่างวาบขึ้นในน้ำทะเลอันมืดมิด... ไม่ใช่สีแดงคล้ำ และไม่ใช่สีน้ำเงินเข้ม หากแต่เป็นแสงประกายประหลาดที่แปรเปลี่ยนสีสันไปมาไม่หยุดหย่อน ดั่งสายรุ้งสองสายที่ถูกผนึกไว้ในอำพัน
กึ่งกลางระหว่างดวงตาทั้งคู่คือศูนย์ประสาทส่วนกลางของมัน ก้อนเนื้อเยื่อโปร่งใสที่นูนโปนขึ้นมาเล็กน้อย ถูกหนวดทั้งแปดเส้นปกป้องไว้ตรงตำแหน่งแกนกลางอย่างแน่นหนา
ปุ่มดูดตรงปลายหนวดแต่ละปุ่มมีขนาดใหญ่เท่ากะละมังล้างหน้า ขอบปุ่มดูดเต็มไปด้วยฟันแหลมคมคล้ายเงี่ยงเบ็ดเรียงถี่ ยามอยู่ในน้ำก็ค่อย ๆ อ้าหุบช้า ๆ
หมึกยักษ์เงาทมิฬไม่ได้แผดเสียงคำรามคลื่นเสียงเหมือนกับวาฬมังกรห้วงอเวจี
มันเงียบเชียบยิ่งกว่าวาฬมังกร และอันตรายกว่ามาก