เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ทรัพย์สินส่วนตัว
ลอดผ่านรอยแยกแคบ ๆ ซึ่งมีหินถล่มขนาดมหึมาปิดกั้นไว้ครึ่งหนึ่ง เลี้ยวลดคดเคี้ยวไปตามช่องทางธรรมชาติอีกหลายสาย เบื้องหน้าก็พลันเปิดกว้างขึ้นมา
สุดปลายช่องทางเป็นประตูกลโลหะบานยักษ์ พื้นผิวของประตูกลถูกปกคลุมไปด้วยตะกอนหนาเตอะและคราบสนิม ทว่าตัวโครงสร้างของบานประตูกลับยังคงรักษาความสมบูรณ์เอาไว้ได้เป็นอย่างดี
ใจกลางประตูกลมีร่องเว้าลึกรูปฝ่ามือสีทองหม่น ขอบของร่องเว้านั้นสลักลายเส้นอักขระเรียงรายอยู่อย่างแน่นขนัด
ซูไห่ว่ายไปถึงหน้าประตูกล ยื่นมือออกไปทาบลงบนร่องเว้ารูปฝ่ามือ
วินาทีที่ฝ่ามือสัมผัสโดนร่องเว้า ลายเส้นอักขระสีทองหม่นก็สว่างวาบขึ้นมาอย่างกะทันหัน ประตูกลทั้งบานส่งเสียงโลหะลั่นสะเทือนทึบหนักพลางค่อย ๆ เลื่อนเปิดออกไปทั้งสองข้าง