เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 ขั้นสี่
เขาเดินออกจากห้องเก็บของ กลับมายังห้องควบคุม
จ้าวเถียนเหม่ยหันศีรษะมาจากที่นั่งผู้ช่วยคนขับ พอเห็นเขาแวบแรกก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
ไม่ใช่เพราะเขาเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่เป็นเพราะความรู้สึกที่ทั้งตัวเขามอบให้ผู้คนนั้นเปลี่ยนไปจากเดิม... ใบหน้าที่เย็นชาแข็งกร้าวในตอนแรกในที่สุดก็ไร้ซึ่งเงาความเหนื่อยล้า วงแหวนสีทองรอบขอบรูม่านตาสีแดงเข้มสว่างกว่าปกติขึ้นมาหลายเสี้ยว ทั้งตัวเปล่งประกายความรู้สึกที่เปี่ยมล้นไปด้วยแก่นแท้ ปราณ จิตวิญญาณจากภายในสู่ภายนอก
“เถ้าแก่เนี้ย คุณไปแช่น้ำพุร้อนกลับมาคราวนี้ ทำไมถึงเหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคนแบบนี้ล่ะ” จ้าวเถียนเหม่ยมองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า “สีหน้าดูดีกว่าเมื่อก่อนมากเลย ดวงตาก็เปล่งประกายด้วย”
“น้ำพุวิญญาณไม่เลวเลย” ซูไห่นั่งลงบนตำแหน่งคนขับ “หาตำแหน่งเจอรึยัง”
จ้าวเถียนเหม่ยฉายภาพหน้าจอโซนาร์ขึ้นบนจอแสดงผลหลัก “หาเจอแล้ว