เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 53 ยิงถล่มมันเลย!!
เจิ้งเถี่ยหู่ชะงักไปครู่หนึ่ง
คำตอบนี้อยู่นอกเหนือความคาดหมายของเขาโดยสิ้นเชิง
เขาเคยเห็นสถานการณ์ทำนองนี้มานับครั้งไม่ถ้วน... ผู้เล่นสายลุยเดี่ยวหลังจากถูกล้อมไว้ ถ้าไม่ตื่นตระหนกจนร้องขอชีวิต ก็จะเงียบกริบยอมรับชะตากรรม หรือไม่ก็พยายามเจรจาต่อรองเงื่อนไข
แต่คนที่พูดว่า “คุณพูดจบหรือยัง” นั้น เขาเพิ่งเคยพบเป็นครั้งแรก
“หมายความว่ายังไง” น้ำเสียงของเจิ้งเถี่ยหู่ทุ้มต่ำลง
“พูดจบแล้ว” น้ำเสียงของซูไห่ยังคงราบเรียบ “ก็ถึงตาฉันพูดบ้าง สนามรบโบราณแห่งนี้เป็นพื้นที่ส่วนรวม ไม่ใช่ของตระกูลพวกคุณ ทำไมฉันจะเก็บกู้ทรัพยากรที่นี่ไม่ได้...”
เขาจงใจถ่วงเวลา ในเวลาเดียวกันนั้นเอง เจ้าหน้าที่โซนาร์ของเจิ้งเถี่ยหู่ก็เด้งตัวลุกพรวดขึ้นจากที่นั่ง เสียงแหลมสูงจนแทบจะแตกพร่า “หัวหน้าหน่วย!! เรือดำน้ำลำนั้น... มันขยับแล้ว! มันพุ่งตรงมาทางพวกเราแล้ว! ความเร็วแปดสิบนอต!!”