เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 สาม สอง หนึ่ง... ยิง!
ปากฉลามของผู้พิทักษ์โบราณสถานอ้าออกอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรก
คมเขี้ยวเรียงรายแน่นขนัดในปากนั้นส่องประกายเย็นเยียบชวนขนลุกยามต้องแสงสีเขียวสลัว เขี้ยวแต่ละซี่หนาเท่าแขนของซูไห่
คลื่นสะท้อนทางจิตวิญญาณของมันแปรเปลี่ยนเป็นสุ้มเสียงแหลมกรีดหูจนแก้วหูสะเทือนสะท้าน ก้องกังวานซ้ำ ๆ ภายในโถงใหญ่ “แกกำลังรนหาที่ตาย”
ซูไห่ไม่ได้ตอบ
เขาไม่จำเป็นต้องตอบแล้ว
เพราะในจังหวะเดียวกับที่ผู้พิทักษ์โบราณสถานพ่นคำว่า “รนหาที่ตาย” ออกมา เขาก็ได้ออกคำสั่งในช่องสัญญาณกลุ่มเล็กไปแล้ว จ้าวเถียนเหม่ยเปิดฉากยิง ถล่มด้วยกระสุนมาตรฐานแบบอิ่มตัว อย่าเปิดโอกาสให้มันได้ทันตั้งตัว
ระบบยุทธภัณฑ์ทั้งหมดของเรือดำน้ำจู่โจมระดับวาฬเพชฌฆาตเริ่มทำงานพร้อมกันในวินาทีนี้
แท่นยิงตอร์ปิโดหนักแปดลำกล้องคู่ยิงตอร์ปิโดหนักทั้งสิบหกนัดออกไปในคราวเดียว ช่องส่งขีปนาวุธแนวดิ่งสี่ท่อตรงส่วนหลังดีดขีปนาวุธต่อต้านเรือผิวน้ำไห่เหมา-3 ออกมาสี่ลูก แท่นยิงตอร์ปิโดขนาดเล็กหกฐานด้านข้างสาดห่ากระสุนอย่างบ้าคลั่งด้วยความถี่การยิงสูงสุด
ห่ากระสุนจากการระดมยิงระลอกแรกประสานตัวกันเป็นม่านระเบิดหนาทึบทั่วโถงใหญ่ พุ่งเข้าครอบคลุมร่างมหึมาของผู้พิทักษ์โบราณสถาน