เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 จำนวนผู้รอดชีวิต
ซูไห่ยืนอยู่กลางห้องคนขับ มองดูข้อมูลที่กระโดดขึ้นลงทีละแถวบนหน้าจอ พลางพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
ความทนทานของเปลือกนอกกระโดดจาก 800 ขึ้นไปเป็น 5,000 เพิ่มขึ้นกว่าหกเท่า
ความเร็วเดินเรือเพิ่มขึ้นจากหกสิบห้านอตเป็นแปดสิบนอต
ความลึกในการดำดิ่งเพิ่มขึ้นจาก 2,000 เมตรเป็น 6,000 เมตร
ระบบยุทธภัณฑ์ได้รับการเลื่อนขั้นอย่างรอบด้าน... ท่อยิงตอร์ปิโดหนักแปดลำกล้องคู่ หลุมปล่อยขีปนาวุธแนวดิ่งสี่ลำกล้องคู่ และเพิ่มขีปนาวุธร่อนพิสัยไกลเข้ามาใหม่
ขอบเขตตรวจจับของโซนาร์ขยายจาก 2,000 เมตรออกไปเป็น 8,000 เมตร สามารถติดตามเป้าหมายได้พร้อมกันถึง 256 เป้าหมาย
สิ่งที่ทำให้เขาพึงพอใจมากที่สุดคือมอดูลป้องกันสามชิ้นที่เพิ่มเข้ามาใหม่... เกราะหนาม สนามไฟฟ้าพัลส์ และคลื่นรบกวนปลากระเบนไฟฟ้า
สามสิ่งนี้ทำให้เรือดำน้ำจู่โจมระดับวาฬเพชฌฆาตเปลี่ยนจาก “กระป๋องเหล็กติดหนามลำหนึ่ง” กลายเป็น “เม่นทะเลลึกที่แตะโดนเพียงนิดเดียวก็ถูกไฟดูดตาย”
หากมีฝูงปลาบังอาจโถมเข้ามากัดเปลือกเรือเหมือนเมื่อก่อนอีก ก็ไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองตอร์ปิโด เพียงเปิดสนามไฟฟ้าพัลส์ก็ช็อตพวกมันจนหงายท้องได้ทันที