เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 คลังสรรพาวุธ
“นี่มัน……” เสี่ยวเหม่ยกลืนน้ำลายลงคอ สายตากวาดมองไปมาในห้องควบคุมหลายรอบ “นี่เรือดำน้ำของนายเหรอ นายขับคนเดียวเลยเหรอ”
“อืม ฉันชื่อซูไห่ เธอชื่ออะไรล่ะ”
“จ้าวเถียนเหม่ย”
ซูไห่เดินผ่านข้างกายนาง นำชุดดำน้ำไปแขวนไว้บนตะขอ นั่งลงบนตำแหน่งคนขับ พลางเปิดแผงควบคุมยุทธภัณฑ์ขึ้นมาตรวจดูสถานะกระสุนดินดำรอบหนึ่ง
จ้าวเถียนเหม่ยยังคงยืนอึ้ง
สายตาของนางเลื่อนจากหน้าจอแสดงผลยุทธวิธีไปยังหม้อน้ำซุปหม้อไฟบนเคาน์เตอร์ครัวที่ยังไม่ได้เททิ้ง แล้วเลื่อนไปยังมุมหนึ่งที่โผล่พ้นประตูห้องเก็บของที่เปิดแง้มไว้……ด้านในเรียงรายไปด้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป อาหารกระป๋อง ข้าวกล่องร้อนเอง โคล่า เหล่ากันมาอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ทั้งยังมีสุราแดงที่ยังไม่เปิดอีกหลายขวด
นางก้มมองกระเป๋าเป้กันน้ำของตัวเองอีกครั้ง……ข้างในมีเพียงบิสกิตอัดแท่งไม่กี่ซองกับถังออกซิเจนสำรองสองถัง
“บอส” น้ำเสียงของจ้าวเถียนเหม่ยดูเลื่อนลอยเล็กน้อย “นี่นายมาเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกที่ไหนกัน นี่มันมาพักร้อนชัด ๆ เลยไม่ใช่เหรอ”