เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 ครัวส่วนตัวในทะเลลึก
เมื่อเวลาค่อย ๆ ไหลผ่านไป มุมหนึ่งของหน้าจอโซนาร์ก็พลันมีสัญญาณขนาดเล็กสองสามจุดเด้งขึ้นมา เขากวาดสายตามองแวบหนึ่ง... ซากเรืออับปาง ด้านในมีการสะท้อนของโลหะ มีโอกาสสูงมากที่จะเป็นกล่องทรัพยากร
ซูไห่ลังเลอยู่ไม่กี่วินาที
ระยะเวลาแสดงผลสามสิบนาทีของระบบข่าวกรองหมดลงแล้ว ตอนนี้ไม่มีแผนที่โฮโลกราฟิกคอยช่วยระบุตำแหน่งของกล่องแต่ละใบให้เขา
เขาเหลือบมองแผนที่ระยะห่างจากเขตมลพิษอีกครั้ง ตำแหน่งของเขาในตอนนี้อยู่ห่างจากเขตมลพิษมากพอ เวลาจึงค่อนข้างเหลือเฟือ
อีกอย่าง การมีชีวิตรอดในทะเลลึก ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องเคยชินกับการหาของด้วยตัวเอง
เขาลดความเร็วเรือดำน้ำลงเป็นความเร็วต่ำ ลอยลำนิ่งอยู่เหนือซากเรือลำนั้น สวมชุดดำน้ำอีกครั้ง ผลักเปิดประตูห้องโดยสาร ลงสู่ทะเล แล้วมุ่งหน้าเข้าไปยังภายในซากเรือ
ภายในซากเรือมืดสนิท ลำแสงจากไฟฉายคาดศีรษะส่องสว่างได้เพียงระยะไม่กี่เมตรตรงหน้า ทุกหนทุกแห่งเต็มไปด้วยผนังห้องที่พังถล่ม ข้าวของลอยเกลื่อนกลาด และเชือกสลิงที่พันกันเป็นก้อน
เขาค้นในห้องเก็บสินค้าของซากเรืออยู่นานสิบกว่านาที พบเพียงกล่องเสบียงธรรมดาไม่กี่ใบ ด้านในเป็นบิสกิตอัดแท่งและน้ำแร่
ขณะที่กำลังเตรียมจะถอยกลับ เขาก็คลำไปเจอกล่องโลหะที่เปล่งประกายสีฟ้าจาง ๆ ในมุมห้องเก็บสินค้า