เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 391 ข้อสันนิษฐาน
‘สนธยาแห่งทวยเทพ: บันทึกวันสิ้นโลกจากมุมมองของเอลฟ์’
หนังสือเล่มนี้หนากว่าที่โซฟีคิดไว้มาก
ตัวอักษรของพวกเอลฟ์เขียนไว้ละเอียดยิบ ทว่าสำนวนภาษากลับไม่ได้เว่อร์วังอย่างที่นางเคยเห็น สงสัยคงเป็นเพราะเรื่องราวที่บันทึกไว้มันหนักหนาพออยู่แล้ว เลยไม่จำเป็นต้องแต่งเติมคำให้สวยหรูอีก
โซฟีเริ่มอ่านตั้งแต่บทแรก
“ศักราชลอสทาร์นปีที่ 9103 คืนศารทวิษุวัต ความสมดุลระหว่างเสาค้ำทั้งห้าได้พังทลายลง”
“ต้นสายปลายเหตุยังคงเป็นที่ถกเถียงกันจนถึงทุกวันนี้ พวกผู้หยั่งรู้ของเอลฟ์เชื่อว่า เทพแห่งระเบียบพยายามจะฮุบสิทธิ์อำนาจของอีกสี่เสา บันทึกของคนแคระกลับชี้ว่าเทพแห่งความตายเป็นฝ่ายเริ่มก่อน ส่วนเอกสารทางการของรัฐศาสนจักร ความผิดทั้งหมดถูกโยนให้เป็นของเทพแห่งมิติ”
โซฟีวางหนังสือลง แล้วนวดขมับเบาๆ
นางจำวันนั้นได้ดี