ตอนที่ 389 ควรได้พักร้อนจริง ๆ แล้ว

ตอนที่ 389 ควรได้พักร้อนจริง ๆ แล้ว

เขตปกครองป้อมเหล็ก ฐานที่มั่นกองทัพเวท

แผงควบคุมตรงหน้าราคะทำงานติดต่อกันมาสามวันแล้ว พลังงานที่ผลาญไปทำให้แสงไฟทั่วทั้งฐานหม่นลงไปเฉดหนึ่ง

สามวันเต็ม ๆ

สแกนตรวจจับทั่วทุกพื้นที่แบบไม่หยุดพักตลอดเจ็ดสิบสองชั่วโมง

ผลลัพธ์คือศูนย์

ไม่มีอะไรเลยสักอย่าง

เส้นกราฟพลังงานราบเรียบเหมือนผิวกระจก แม้แต่คลื่นกระเพื่อมตอนยุงบินผ่านยังไม่มี

ราคะนอนแผ่หมดสภาพอยู่บนเก้าอี้ พาดขากระดูกสองข้างไว้ตรงขอบแผงควบคุม ไฟวิญญาณริบหรี่จนแทบจะมอด

ตอนที่โลภะผลักประตูเข้ามา เกือบจะสะดุดกองเอกสารบนพื้นล้ม